Chociaż wszystkie kraje Unii Europejskiej dążą do wprowadzenia w życie przepisów Dyrektywy EPBD 2002 to jednak na największych i najważniejszych europejskich rynkach nieruchomości, w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Francji i Włoszech, istnieją różnice w stopniu zaawansowania prac nad ich wdrożeniem. Prześledźmy zatem jak to wygląda w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Francji i we Włoszech.W Niemczech - surowsze przepisy
W 2002 r., w Niemczech przyjęto dodatkowe przepisy służące ograniczaniu zużycia energii (znane jako EnEV). Określają one minimalne standardy dla wszystkich nowych budynków mieszkalnych i prawie wszystkich niemieszkalnych. Według raportu krajowego przygotowanego przez EPBD Building Platform, większość wymogów dyrektywy została wdrożona w pierwotnej wersji EnEv z 2002 r a wszystkie brakujące przepisy zostały uwzględnione w nowelizacji z 2007 r. Natomiast w 2009 r., w Niemczech wydano trzecią wersję tych wytycznych (EnEv 2009), która jest jeszcze bardziej restrykcyjna niż poprzednie.
Poza wyznaczaniem kryteriów efektywności energetycznej, wytyczne dotyczą świadectw energetycznych, które są obowiązkowe dla wszystkich nowych budynków i budynków przechodzących gruntowny remont i modernizację. Świadectwo wskazuje ogólną efektywność energetyczną budynku, a jego celem jest uczynienie wyników pomiarów ekologiczności bardziej przejrzystymi i umożliwienie najemcom i nabywcom podejmowania świadomych decyzji.
Niemieckie władze nie polegają wyłącznie na przepisach. Istnieje także kilka programów federalnych stanowiących dodatkowe zachęty do budownictwa ekologicznego, skierowanych zwłaszcza do właścicieli domów. Są to, przede wszystkim, preferencyjne kredyty oferowane przez państwowy KfW bank.
Postępy w Wielkiej Brytanii
Wielka Brytania wprowadziła w życie wymagania zawarte w dyrektywie w odniesieniu do nowych i istniejących budynków w 2006 i 2007 r. Nakazy dotyczące certyfikacji weszły w życie w październiku 2008 r. W przypadku prywatnej sprzedaży domu w Anglii i Walii wymagany jest tak zwany Pakiet Informacyjny (Home Information Pack). Pakiet obejmuje świadectwo energetyczne - zawierające wskazówki, jak obniżyć emisję dwutlenku węgla i rachunki za paliwo - oraz dokumenty, takie jak akt sprzedaży czy dowód własności. Jeśli chodzi o zachęty rządowe, Wielka Brytania stosuje przede wszystkim dotacje i ulgi podatkowe, które różnią się w poszczególnych regionach.
Braki we Francji
Francja przyjęła większość minimalnych wymogów dyrektywy w latach 2005 - 2007 r. Jednakże, jeśli chodzi o regularną kontrolę kotłów grzewczych i klimatyzacji, nie wszystkie wymogi zostały już wprowadzone w życie. Podobnie jak Niemcy, Francja także przyjęła strategię nieoprocentowanych pożyczek na inwestycje w budownictwo ekologiczne. Dodatkowym elementem są ulgi podatkowe związane z różnymi sposobami podnoszenia efektywności energetycznej.
We Włoszech prawie się udało
Włochy rozpoczęły wdrażanie wymogów dyrektywy w trzech etapach, z których ostatni wchodzi w życie w 2010 r. Jednakże, spodziewając się opóźnień we wprowadzaniu przepisów krajowych, niektóre władze lokalne wprowadziły własne wymogi, jak początkowo lokalne obowiązkowe świadectwa CasaClima wprowadzone w Autonomicznej Prowincji Południowego Tyrolu Bolzano.
Porównanie krajowego prawa budowlanego
Porównanie wymogów technicznych w poszczególnych krajach jest utrudnione ze względu na lokalne różnice, takie jak choćby warunki klimatyczne. Ze względu na wspomniane trudności, próby dokonania takiego porównania były rzadko podejmowane. W obszernym opracowaniu, niemiecki instytut badawczy "Institut Wohnen und Umwelt" Instytut mieszkalnictwa i środowiska) zajął się tym problemem w imieniu niemieckiego federalnego Biura ds. Budownictwa i Planowania Regionalnego w 2009 r.1. Badano efektywność energetyczną budynków wybudowanych zgodnie z odnośnymi przepisami w 10 krajach europejskich2 o podobnych warunkach klimatycznych. Autorzy zdefiniowali trzy modelowe budynki - dwa domy mieszkalne i szkołę publiczną - i zastosowali odnośne krajowe przepisy.
Jeśli chodzi o budynki mieszkalne, Holandia, Szwecja, Dania i Luksemburg miały najlepsze wyniki w zakresie efektywności energetycznej. Niemcy uzyskały wynik na średnim poziomie, a Austria, Polska i Czechy uplasowały się na końcu. W kategorii budynków szkolnych, najostrzejsze przepisy obowiązują w Wielkiej Brytanii, Holandii, Szwecji i Danii. Niemcy, które często postrzegane są jako posiadające bardzo surowe przepisy, zanotowały tymczasem najgorszy wynik spośród wszystkich krajów, jeśli chodzi o efektywność energetyczną budynków szkolnych .
Wyniki te wymagają jednak dodatkowych wyjaśnień. Międzynarodowe porównanie przepisów budowlanych nie było celem prowadzonych badań, a jego wyniki w znacznym stopniu uzależnione są od wyboru sposobu ogrzewania budynku. Celem samej analizy było natomiast wykazanie, jaki poziom efektywności energetycznej jest wymagany w poszczególnych krajach. Ponadto, uwzględniając trudności przy porównywaniu takich przepisów, różnice w zapotrzebowaniu na energię w budynkach mieszkalnych są niewielkie. Mimo to, badanie wykazało, że przepisy budowlane w Europie nie są jeszcze spójne oraz że normy niemieckie wcale nie są tak rygorystyczne, jak się wydawało.
Trzecia wersja niemieckich przepisów EnEv (2009) wprowadzi jednak surowsze przepisy i dlatego spowoduje poprawę efektywności energetycznej w niemieckim sektorze budowlanym. W przypadku nowych budynków, roczny limit zużycia energii na ogrzewanie, wentylację i chłodzenie zostanie obniżony o 30%, a efektywność izolacji cieplnej będzie musiała wzrosnąć o 15%. Wspomniana powyżej dyrektywa EPBD 2010 z czasem doprowadzi także do ujednolicenia przepisów budowlanych w całej Europie.
Stąd, w oczekiwaniu na bardziej autorytatywne i wszechstronne opracowania, uzasadniona wydaje się konkluzja, że wiele spośród najsurowszych norm obowiązuje w Skandynawii i innych krajach północnych.
Źródło: Boom!Group na podstawie raportu Deutsche Bank Research
Poleć ten artykuł znajomym